Schilderen of schieten? De impact van de Wereldoorlogen op het leven en het werk van Alfred Bastien (1873-1955). (Liesbeth Van Hasselt)

 

home lijst scripties inhoud vorige volgende  

 

DANKWOORD

 

Omdat deze thesis niet tot stand zou zijn gekomen zonder de hulp van een aantal mensen, wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om mijn dank te betuigen aan diegenen, zonder wie mijn eindwerk nooit tot bij de drukker geraakt was. 

Vooreerst zou ik graag mijn promotor Tom Verschaffel willen bedanken voor zijn bijstand, voor de vele mails die hij moest beantwoorden, voor de ettelijke bladzijden tekst die hij te verbeteren kreeg en voor de tijd die hij voor mij vrijmaakte.  Het was een grote steun voor mij, te weten dat ik er niet alleen voorstond.

Daarnaast zou ik ook graag Alex Deseyne willen bedanken voor alles waarmee hij mij verder geholpen heeft.  Hij stak mij een hart onder de riem en gaf me de raad niet zomaar op te geven. Jacky Marchal  bedank ik eveneens voor de moeite die hij voor me deed.  Maar ook de verschillende archieven die ik bezocht, moet ik even vermelden: het AMVC in Antwerpen, Stefaan Grieten van het Architectuurarchief in Berchem, Laura Brandon van het Canadian War Museum, Jan Dewilde van het documentatiecentrum van In Flanders Fields, Marjolein Debulpaep van het Koninklijk Instituut voor Kunstpatrimonium, het documentatiecentrum van het Koninklijk Legermuseum te Brussel, het Koninklijk Museum van Midden-Afrika in Tervuren, de bibliotheek en het archief van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Brussel, het Rijksarchief en het Stadsarchief in Brussel en Claudia Vermaut van het Stadsarchief in Oostende.  Naast het personeel van die archieven hebben heel wat mensen me verder geholpen via e-mail en briefwisseling.  Ook die mensen wil ik oprecht bedanken.    

Last but not least zou ik een Dank u (met een grote D) willen uiten aan mijn familie en mijn vrienden.  In het bijzonder zijn dit mijn mama en papa, mijn zus Katrien en mijn broer Dries.  Ook bedank ik (of zeg ik beter Tanky?) Maarten, Evy, Heleen en Liesbet, mijn Rode Kruis-maatjes, mijn kotgenoten en mijn Historia-vriendjes.  Zij hebben mij gesteund, niet alleen in "thesistijden", maar gedurende de vier jaar van mijn opleiding tot historica.  Zij hebben werkjes nagelezen (dank u Alexia!), data afgevraagd, me naar Leuven gevoerd en noem maar op.  Ze hebben mij opgevangen, wanneer het even niet meer ging en met mij gevierd als er reden was tot vieren en dit alles zonder er ook maar iets voor terug te vragen, onvoorwaardelijk...  Deze alinea volstaat eigenlijk niet om hen voor dit alles te bedanken, maar laat dit toch een manier zijn om mijn appreciatie te tonen.

 

home lijst scripties inhoud vorige volgende